A speaking instance of misrule: The so-called best ruling CM ought to pay attention

Subhas Chandra Pattanayak

Chief Minister Naveen Patnaik must come out of his cocoon called V.K.Pandian and pay official attention, if he is able to, to the nonpayment of pension to eminent author, thinker and speaker of Orissa Sri Baishnab Charan Mohanty, who, superannuated a decade ago, has been forced to suffer unfathomable loss to his finance and health , simply because, he had refused to grease the palm of his boss in the mass education department.

To the total disadvantage of the people of Orissa, despite more than two decades in the post of the Chief Minister, Naveen Patnaik is not able to read and write in the State Language. Either he is mentally deficient to learn the language of the State or he has inherent abhorrence for the people’s language, like his father Biju Patnaik had. So, he doesn’t read or write Oriya. His father had boasted in the Assembly of his English Culture (Debate dated 30.9.1963) and had shown the audacity of disowning India as a country because of existence of languages like Oriya (Debate on Orissa Official Language [Amendment] Act, 1985). Biju was so very averse to Orissa’s State Language that he had not made any of his children learn Oriya. Therefore, naturally, Naveen has no respect for the Language of the State where he is enjoying power for more than 23 years. Therefore, he has no respect for eminent Oriya writers and thinkers and speakers. Therefore, instead of writing in Oriya, I am presenting this matter in English, placing the video of how Sri Mohanty has put forth his grievances.

Placed in YouTube, its link is –

Naveen should see video as a mirror to his face and confess that his is a bad government that thrive on propaganda of good governance to the contrary of actuals.

Author of masterpieces of Oriya letters like Bou Biswavidyalaya, Lekhi Najani Akshara Dosa, Pana o Priyatama and around a hundred of the like, Sri Baishna Charan Mohanty is pride of Orissa. Torturing him for bribe to pay him his pension dues and even his own money deposited in GPF cannot be countenanced by the people of Orissa, Naveen ought to know.

As he poses to understand what one utters in Oriya, I hope, he shall allow himself to know, through the video, what has happened to the post retirement dues of Sri Mohanty, eminent Oriya author and retired Assistant Director of Mass Education, whose conduct as a Government officer is outstanding and exemplary.

The so-called transparency through the mischief called 5T can be tested on the matrix of this case.

ବାଚସ୍ପତିଙ୍କ ଉପରକୁ ଡାଲି ଫୋପଡ଼ା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭର୍ତ୍ସନୀୟ // Hurling Dal at the Speaker can’t be countenanced

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଡାଲି ଦୁର୍ନୀତିରେ କର୍ଦ୍ଦମାକ୍ତ ଥିବା ଶ୍ରୀମତୀ ପ୍ରମିଳା ମଳିକଙ୍କୁ ବାଚସ୍ପତି ଭାବେ ସଂସ୍ଥିତ ନକରିଥିଲେ ବିଜେଡ଼ି ପାଇଁ ତାହା କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ବି କ୍ଷତିକାରକ ହୋଇନଥାନ୍ତା । ମାତ୍ର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ପସନ୍ଦକୁ ନାପସନ୍ଦ କରିବା ବିଜେଡ଼ି ପକ୍ଷେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ । ତେଣୁ ଶ୍ରୀମତୀ ମଳିକ ବର୍ତ୍ତମାନ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନସଭାର ବାଚସ୍ପତି ।

ବାଚସ୍ପତି ଭାବେ ଶ୍ରୀମତୀ ମଳିକ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ସାମ୍ବିଧାନିକ ମର୍ଯ୍ୟାଦାର ଅଧିକାରୀ । ବିଧାନସଭାର କୌଣସି ସଦସ୍ୟ ବାଚସ୍ପତିଙ୍କୁ ସେ ଆସନରେ ଆସୀନ ଥିବା ବେଳେ ଅସମ୍ମାନ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ତତ୍ତ୍ଵର ଘୋର ଅବମାନନା । ଆଜି ବିଧାନସଭାରେ ବିଜେପିର ମୋହନ ମାଝି ଓ ମୁକେଶ ମାହାଲି ବାଚସ୍ପତିଙ୍କ ପ୍ରତି ଡାଲି ପୁଡ଼ିଆ ଫିଙ୍ଗି ଗଣତନ୍ତ୍ରର ଏହି ପବନପୀଠର ଘୋର ଅବମାନନା କରିଥିବା ଭିତ୍ତିରେ ନିଲମ୍ବିତ ହୋଇଛନ୍ତି ।

ଏପରି ଆଚରଣ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ବିଧାନସଭାରେ ନିଲମ୍ବିତ ହେବା ବିଜେପି ପାଇଁ ନୂଆ ନୁହେଁ । ଦୁଇବର୍ଷ ତଳେ ଏପ୍ରିଲ ୪, ୨୦୨୧ରେ ବାଚସ୍ପତି ସୂର୍ଯ୍ୟ ନାରାୟଣ ପାତ୍ରୋଙ୍କ ପ୍ରତି ଯୋତା ଫିଙ୍ଗି ବିଜେପିର ତତ୍କାଳୀନ ବିରୋଧୀଦଳ ନେତା ବିଷ୍ଣୁ ସେଠି, ବିରୋଧୀଦଳର ମୁଖ୍ୟ ଛାଟିଆ ମୋହନ ମାଝି ଓ ବର୍ତ୍ତମାନର ବିରୋଧୀଦଳ ନେତା ଜୟନାରାୟଣ ମିଶ୍ର ନିଲମ୍ବିତ ହୋଇଥିଲେ ଓ ସେତେବେଳେ ସରକାରୀ ଦଳର ମୁଖ୍ୟ ଛାଟିଆ ଥିବା ପ୍ରମିଳା ମଳିକ ହିଁ ଏହି ଅଭିଯୋଗ ଆଣି ସେମାନଙ୍କ ନିଲମ୍ବନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତାବ ରଖିଥିଲେ ।

ପରିସ୍ଥିତି ଯାହା ବି ହେଉ, ଯେକୌଣସି ଦଳ ବି କ୍ଷମତାରେ ଥାଉ, ବିଧାନସଭାରେ ପଦାସୀନ ବାଚସ୍ପତିଙ୍କୁ ଯୋତା ହେଉ ବା ଡାଲି ହେଉ ବା ଅନ୍ୟ ଯେକୌଣସି ଦ୍ରବ୍ଯ ହେଉ ଫିଙ୍ଗିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭର୍ତ୍ସନୀୟ ହେବା ଉଚିତ ଓ ବିଧାୟକୀୟ ଅସଦାଚରଣର ଅକ୍ଷମଣୀୟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଭାବେ ଧାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କ ସଭ୍ଯ ପଦ ନାକଚ ହେବା ଉଚିତ – ଏହାହିଁ ଆମ୍ଭର ସ୍ପଷ୍ଟ ମତ ।

Naveen’s close colleague prima facie a murderer : Special Court to determine

Subhas Chandra Pattanayak

The Special Court established in Bhubaneswar to expeditiously dispose of criminal cases against ministers/MLAs/MPs is now referred to proceed with the case against Chief Minister Naveen Patnaik’s close colleague/former Minister Pratap Kumar Jena, who, in the opinion of his area JMFC, is prima facie punishable for murder.

Jena, whom under persistent bellyache the Chief Minister had to jettison, is yet a member of the Assembly. Hence, he has been referred to the Special Court, Bhubaneswar for further judicial action.

It is a case of politically motivated double murder perpetrated on Jan.2,2021. Jena was not a lightweight minister; he was the Law minister of the State and was being viewed as a man of the CM’s inner circle. No wonder, his name was dropped from the list of the accused persons by the concerned Police Station at Mahanga, when the Chief Minister was the Police Minister.

The discernible support of the Police to Jena was vehemently protested against by the legal heir(s) of the murdered politician Kulamani Baral. Eventually, the protest metamorphosed into a Protest Petition, adjudicating upon which the JMFC has held Jena prima facie guilty.

The Magistrate has said:

“Perused the Protest Petition, Statement of complainant and Statements of witnesses and other available materials on record and found prima facie case punishable for offences under sections 302, 506 and 120B of the IPC made out against the accused person, namely Pratap Kumar Jena.”

As “the accused namely Pratap Kumar Jena is an MLA of Mahanga Constituency”, “the case record be transferred to the Court of Additional District and Sessions Judge-cum-Special Court, Bhubaneswar for disposal in accordance with Law” the JMFC has said.

This order of the JMFC has the potential to make the Chief Minister (The Police Minister) reveal to the public as to why the IIC of Mahanga had dropped the name of Pratap Kumar Jena from the list of accused persons in the charge sheet and why subsequently the DSP of Salepur also said that there was no reason to charge Jena for the murder.

These two police officers could never have dared to play this mischief with the Law had the Chief Minister not wanted Jena to be protected.

ତଥାପି ସୌମ୍ଯରଞ୍ଜନ// Nevertheless, Soumyaranjan

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ପ୍ରେସ୍ ପ୍ରତି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଅଭ୍ୟାସଗତ ଅବଜ୍ଞାଭାବ ସତ୍ତ୍ଵେ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୧ରେ କ୍ୟାମେରା ସାମ୍ନାକୁ ଆସି ସେ ତାଙ୍କ ଦଳରୁ ଖଣ୍ଡପଡ଼ା ବିଧାୟକ ସୌମ୍ଯରଞ୍ଜନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କୁ ବହିଷ୍କାର କରିଥିବା ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ରାଜନୈତିକ ହନିଟ୍ରାପରେ ପଡ଼ି ଯେଉଁ ସୌମ୍ଯରଞ୍ଜନ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଧୋକା ଦେଇ ନବୀନଙ୍କ ହାତ ଧରିଥିଲେ, ସେହି ସୌମ୍ଯରଞ୍ଜନଙ୍କୁ ସେହି ନବୀନ ଦଳର ପ୍ରାଥମିକ ସଦସ୍ୟ ପଦରୁ ବାହାର କରିଦେବା ନିଶ୍ଚୟ ଏହି କାଳଖଣ୍ଡର ଏକ କୌତୁହଳୋଦ୍ଦୀପକ ଘଟଣା ।

କେଉଁ କାରଣ ହେତୁ ଏପରି ପଦକ୍ଷେପ ନିଆଗଲା ତାହା ତାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଛି । ତାହା ହେଲା, ସମ୍ବାଦରେ ବହୁ ଦଶନ୍ଧି ତଳେ ଚାକିରି କରୁଥିବା କେଇଜଣଙ୍କ ଅଭିଯୋଗ ଯେ, ସୌମ୍ୟବାବୁ ସେମାନଙ୍କ ଶ୍ରମିକତ୍ଵ ବିନିଯୋଗ କରି ବିଭିନ୍ନ ବ୍ୟାଙ୍କରୁ ଋଣ ଉଠାଣ କରିଥିଲେ ।

ଓଡ଼ିଶାର ସୁବିଦିତ ସାମ୍ବାଦିକ ସମ୍ପଦ ମହାପାତ୍ର ତାଙ୍କ ଫେସବୁକ୍ ପୃଷ୍ଠାରେ ଲେଖିଛନ୍ତି :

ଲୁଚିଛି ନା ଗୋଡ଼ ଦି’ଟା ଦିଶୁଛି ! ଓଡ଼ିଶା ଲୋକଙ୍କ ଆଖିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି ଗେଞ୍ଜି ନବୀନ ସରକାର ନିଜକୁ ପବିତ୍ର ଏବଂ ସ୍ୱଚ୍ଛ ବୋଲି ଦାବି କରିବା ହାସ୍ୟାସ୍ପଦ ମନେ ହେଉଛି । ସୌମ୍ୟ ବାବୁଙ୍କ ନାଁ ରେ ଅଭିଯୋଗ ଆସିବା ମାତ୍ରେ ତାଙ୍କୁ ତରତରିଆ ଢଙ୍ଗରେ ଅପରାଧୀ ଭାବେ ଚିତ୍ରଣ କରି ବିଧାନସଭା ଅଧିବେଶନ ଆରମ୍ଭ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଶାସକ ଦଳରୁ ବହିଷ୍କାର କରାଯାଇଛି । ଏ ସରକାର କେତେ ନିର୍ମଳ ଏବଂ ଦୁର୍ନୀତିମୁକ୍ତ ସେ କଥା, ଏ ସରକାରର ପତନ ପରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବ । ଏବେ ରାଜ୍ୟର ସବୁ ଗଣମାଧ୍ୟମର ମାଲିକଙ୍କୁ ନାଲି ଆଖି ଦେଖାଇ ରାତିକୁ ଦିନ ବୋଲି କହିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଉଛି । ତା’ଛଡ଼ା ସରକାରୀ ବିଜ୍ଞାପନର ଲୋଭକୁ ମଧ୍ୟ ଥୋପ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି । ରାଜ୍ୟର ପ୍ରାୟ ସବୁ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ଆର୍ଥିକ କାରବାରରେ ଅସଙ୍ଗତି ଏବଂ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ସ୍ୱାର୍ଥ ବିରୋଧୀ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଚାଲିଥିବାର ଅଭିଯୋଗ ଆମେ ଶୁଣିଛୁ । ଏ ଖବର ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛି । କିନ୍ତୁ କାହା ବିରୋଧରେ କୌଣସି ପଦକ୍ଷେପ ନିଆଯିବାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ନାହିଁ । ୨୩ ବର୍ଷ ଧରି ନିରଙ୍କୁଶ ଭାବେ ଶାସନରେ ରହିବା ଯୋଗୁ ନବୀନ ବାବୁ ଓ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ସଚିବମାନେ ଧରାକୁ ସରା ମଣୁଛନ୍ତି । କିନ୍ତ କେହି ଭୁଲିଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ଯେ କ୍ଷମତା ଚିରସ୍ଥାୟୀ ନୁହେଁ । ଯେତେବେଳେ ଶାସନ ବଦଳିବ ସେତେବେଳେ ଆଜିର ଧୋବ ଫରଫର ନେତା ଓ ଅମଲାଙ୍କ ଅସଲ କଦର୍ଯ୍ୟ ରୂପ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିବ ହିଁ ଆସିବ ।

ଅନ୍ଯତମ ସୁଖ୍ୟାତ ସାମ୍ବାଦିକ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ନାୟକ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପଚାରିଛନ୍ତି, “ରାଜ୍ୟର ଆଉ କେଉଁ ବିଜେଡ଼ି ବିଧାୟକଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଅପରାଧ ଅଭିଯୋଗ ଅଛି କି?” ଯଦି ଅଛି, ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ “ଜନବିରୋଧୀ କେତେ? ମହିଳାବିରୋଧୀ କେତେ? ଦୁର୍ନୀତି ଅଭିଯୋଗରେ ଅଭିଯୁକ୍ତ କେତେ?” ସେ ସ୍ମରଣ କରାଇ ଦେଇଛନ୍ତି, “ଦୁର୍ନୀତିର ଛାୟା ଦିଶିଲା ବୋଲି” ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଅତୀତରେ କେଇଜଣ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବିଦା କରିଥିଲେ । “ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଏ ମଧ୍ୟରେ ଛାୟା ଅପସାରଣ ହେଇ ସାରିଛି” କି ବୋଲି ପଚାରିଛନ୍ତି ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ।

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସେ ମନେପକାଇଦେଇଛନ୍ତି ଯେ, “ଗତ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର ୪୫ ଜଣ ବିଧାୟକ ପ୍ରାର୍ଥୀ ତାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥୀପତ୍ର ଦାଖଲ ବେଳେ କରିଥିବା ସତ୍ୟପାଠରେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଅପରାଧିକ ମାମଲା ଥିବା ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ଏଥିରୁ ୩୨ ଜଣଙ୍କ ବିରୋଧରେ ସଙ୍ଗୀନଅପରାଧର ଅଭିଯୋଗ ବି ରହିଛି।” ତେବେ, “ସେହି ୪୫ ଜଣ ଏବେ ବି ଦଳୀୟ ବିଧାୟକ ହେଇ ରହି ଅଛନ୍ତି” କିପରି ବୋଲି ସେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପଚାରିଛନ୍ତି ।

ବିଶିଷ୍ଟ ସାମ୍ବାଦିକ ସନ୍ଦୀପ ସାହୁ ତାଙ୍କ ଫେସବୁକ ପୃଷ୍ଠାରେ ଲେଖିଛନ୍ତି, ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରଶାସନିକ ପ୍ରତିହିଂସା ଏପରି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି ଯେ, ଜଣେ ସତ୍ୟାନୁସନ୍ଧାନୀ ସାମ୍ବାଦିକ ପକ୍ଷେ ଏ ସମୟ ବଡ଼ ଭୀତିପ୍ରଦ ବୋଲି କୁହାଯାଇପାରେ । ଗତ କେଇ ସପ୍ତାହରେ ଯାହା ସବୁ ଘଟିଗଲାଣି, ତହିଁରୁ ମନେ ହୁଏ,କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୋଷ ଥିବାର ଅଭିଯୋଗ ଉତ୍ପାଦନ କରାଯାଇପାରିବ ଓ ସରକାରୀ ଶିକାରୀ କୁକୁରଙ୍କୁ ଲଗାଇ ଜଣେ ନିଷ୍ଠାପର ସମ୍ବାଦିକଙ୍କୁ କ୍ଷତାକ୍ତ କରିହେବ । ମିଥ୍ୟା ମକଦ୍ଦମା କରି ତାଙ୍କୁ କାରାଗର ଭିତରକୁ ଫୋପାଡ଼ି ବି ଦେଇହେବ । ସରକାରୀ ଶିକାରୀ କୁକୁରଙ୍କ ସମତାଳରେ ଦଳୀୟ ଚାଣୁରମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଅଶ୍ଳୀଳ ଶବ୍ଦବାଣ ପ୍ରହାର କରି ବୃତ୍ତିନିଷ୍ଠ ସମ୍ବାଦିକମାନଙ୍କ ନୈତିକ ବଳ କ୍ଷୁର୍ଣ୍ଣ କରାଇବା ସତେ ଯେମିତି ଏ ସରକାର ପାଇଁ ଆଉ ଅସ୍ଵାଭାବିକ ହୋଇରହିନାହିଁ । ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ଶ୍ରୀ ସାହୁଙ୍କ ମନୋବ୍ୟଥାର ଅବତାରଣ କରାଯାଇଛି ।

ଏହି ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ ଏବେ ଆସିବା ସୌମ୍ଯରଞ୍ଜନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ପାଖକୁ ।

ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନବୀନବାବୁ ତ୍ରିବିଧ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ କରିଛନ୍ତି । ପ୍ରଥମତଃ , ତାଙ୍କ ଅଧୀନସ୍ଥ ଗଣମାଧ୍ୟମକୁ ସରକାରୀ ବିଜ୍ଞାପନ ନଦେବା ପାଇଁ ବାଚନିକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି; ଦ୍ବିତୀୟତଃ, ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସମ୍ବାଦର କେତେକ ପୂର୍ବତନ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ରହସ୍ୟଜନକ ଅଭିଯୋଗ ଭିତ୍ତିରେ କ୍ରାଇମ ବ୍ରାଞ୍ଚର ଆର୍ଥିକ ଅପରାଧ ଯାଞ୍ଚକାରୀ ଦଳ ଦ୍ଵାରା ତଦନ୍ତ କରାଇ ତଦନ୍ତକାରୀଙ୍କ ମୁହଁରେ ତାଙ୍କୁ ଦୋଷୀ ବୋଲି କୁହାଇଛନ୍ତି ଓ ତୃତୀୟତଃ , ସେହି ଭିତ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ବିଜଦରୁ ବହିଷ୍କାର କରିଛନ୍ତି ।

ତୃତୀୟ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଚରିତ୍ରତଃ ରାଜନୈତିକ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଏହାକୁ ଦ୍ଵିତୀୟ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଉପରେ ଆଧାରିତ କରିଥିବା ହେତୁ ଯାହା ଆଇନତଃ ଏକ ଘରୋଇ ଶିଳ୍ପ ବିବାଦ ଓ ଶିଳ୍ପ ବିବାଦ ଆଇନ ଅନୁସାରେ ବିଚାର୍ଯ୍ୟ, ତାକୁ ତାଙ୍କ ଦଳୀୟ ରାଜନୀତିର ପଶାପାଲିରେ ପକାଇ ତଥାକଥିତ ଆପରାଧିକ ତଦନ୍ତକୁ ରାଜନୈତିକ କରିଛନ୍ତି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ । ଏ ଅଧିକାର ଆଇନତଃ ତାଙ୍କର ନାହିଁ । ମାତ୍ର ଆଇନ ନବୁଝିବା ଓ ଆଇନ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିବା ନବୀନବାବୁଙ୍କ ସହଜାତ ପ୍ରକୃତି । ତାଙ୍କର ଏହି ପ୍ରକୃତି ହେତୁ ଓଡ଼ିଶାରେ ଅରାଜକତା ଏତେ ବ୍ୟାପକ ହୋଇଛି ।

ଯିବା ଏବେ ଦ୍ଵିତୀୟ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନର ଅଳିନ୍ଦକୁ ।

ଅଭିଯୋଗକାରୀ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କ ଅଭିଯୋଗ ଜୀବନ୍ତ ନୁହେଁ । ବହୁ ଦଶନ୍ଧି ତଳେ ସେମାନେ ସଂବାଦ କାଗଜରେ ଶ୍ରମିକ ଥିବା ବେଳେ ସଂବାଦ ସମ୍ପାଦକ କୌଣସି କୌଣସି ବ୍ୟାଙ୍କରୁ ଋଣ ପାଇଁ ଦରଖାସ୍ତ କରିବାକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇ ଥିଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ନାମରେ ସେହି ଋଣ ମଞ୍ଜୁର କରାଇ ମଞ୍ଜୁର ଅର୍ଥ ନିଜେ ହାତେଇ ସେମାନଙ୍କ କିସ୍ତି ସୁଧା ସହ ବ୍ୟାଙ୍କକୁ ପରିଶୋଧ କରିଥିଲେ ବୋଲି ସେହି ଶମିକମାନେ କ୍ରାଇମ ବ୍ରାଞ୍ଚ ପାଖରେ ଜଣକ ପରେ ଜଣେ ଅଭିଯୋଗ କରିଥିବା ନବୀନବାବୁ କହିଛନ୍ତି । କ୍ରାଇମ ବ୍ରାଞ୍ଚ ବୟାନରୁ ଜଣାଗଲା, କୌଣସି ଶ୍ରମିକ କହିନାହିଁ ଯେ, ସେ ନେଇଥିବା ଋଣ ନିଜେ ଶୁଝିଛି । ସେ ସମସ୍ତେ କହିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନେଇଥିବା ଋଣ ସୌମ୍ଯରଞ୍ଜନ ପଟ୍ଟନାୟକ ହିଁ ଶୁଝିଛନ୍ତି ସୁଧ ସହ । ଫଳରେ କୌଣସି ଶ୍ରମିକ ଉପରେ କୌଣସି ବ୍ୟାଙ୍କର କାଣୀକଉଡ଼ିଏ ବି ବାକି ନାହିଁ । କୌଣସି ବ୍ଯାଙ୍କ ମଧ୍ୟ କହିନାହିଁ ଯେ, ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ ତାହା କୌଣସି ଶ୍ରମିକଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ଋଣ ଅନାଦାୟ ଅଛି । ଅତଏବ ଋଣ ସଙ୍କ୍ରାନ୍ତିୟ କୌଣସି ବିବାଦ କେଉଁଠି ବି ନାହିଁ । ଯେଉଁ ବିବାଦ ଆଦୌ ନାହିଁ, ତାହା ଏକ ଆର୍ଥିକ ବିବାଦ ଭାବେ ବିବେଚ୍ଯ ନୁହେଁ । ଯଦି ଏହି ଋଣ ଘଟଣା ଘଟିଥାଏ, ତହିଁ ଉପରେ ବହୁ ଦଶନ୍ଧି ପରେ କୌଣସି ଶ୍ରମିକ କ୍ରାଇମ ବ୍ରାଞ୍ଚରେ ଅଭିଯୋଗ କରିବା ନିଜେ ହିଁ ଏକ କ୍ରାଇମ । କାରଣ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଶ୍ରମିକ ତା ପୂର୍ବତନ ମାଲିକଙ୍କୁ ଅଯଥା ମକଦ୍ଦମା ଭିତରକୁ ଟାଣିବା କୌଣସି କାରଣ ନଥାଇ କାହାକୁ ମକଦ୍ଦମା ଭିତରକୁ ଟାଣିବା ପରି ଏକ ଧର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅପରାଧ । କ୍ରାଇମ ବ୍ରାଞ୍ଚ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ତଦନ୍ତ ଆଳରେ ସଂତ୍ରାସ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସଙ୍ଗତ । ଅଧିକନ୍ତୁ, ଏପରି ଅଭିଯୋଗ ଅବଧିଗତ ଆଇନର ବି ବିରୁଦ୍ଧାଚରଣ କରୁଛି । ଘଟଣାଟି ଯଦି ସତ୍ୟ ହୋଇଥାଏ, ଯଥା ସମୟରେ ବିବାଦ ତୋଳିଥିଲେ, ତାହା ଶିଳ୍ପ ବିବାଦ ଆଇନର ପରିସରଭୁକ୍ତ ହୋଇଥାନ୍ତା ଓ ଶିଳ୍ପ ଆଇନ ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ତାହାକୁ ଅସଙ୍ଗତ ଶିଳ୍ପ ଅଭ୍ଯାସ (unfair labour practice) ଭାବେ ବିଚାରି ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିପାରିଥାନ୍ତା । ତାହା ହୋଇନି, କାରଣ ଏ ବାବଦରେ କୌଣସି ଶ୍ରମିକର କୌଣସି ଆପତ୍ତି ହିଁ ନଥିଲା । ଜଣେ ପ୍ରାପ୍ତ ବୟସ୍କା ନାରୀ ନିଜ ସମ୍ମତି କ୍ରମେ ଜଣେ ପ୍ରାପ୍ତ ବୟସ୍କ ପୁରୁଷ ସହ ରତିକ୍ରୀଡ଼ା କରିଥିଲେ, ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ସମ୍ପୃକ୍ତ ପୁରୁଷ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଧର୍ଷଣ ଅଭିଯୋଗ ଆଣିବା ଯେପରି ଆଇନ ଆଖିରେ ଧର୍ଷଣ ପଦବାଚ୍ଯ ନୁହେଁ, ଠିକ୍ ସେହିପରି ସୌମ୍ଯରଞ୍ଜନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବହୁ ଦଶନ୍ଧି ପରେ ତାଙ୍କ ଶ୍ରମିକତ୍ଵର ଧର୍ଷଣ ହୋଇଥିବା ଅଭିଯୋଗ କରିବା ବି ଆଇନ ଆଖିରେ ଧର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନୁହେଁ । ଏହି ଅଧର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅପରାଧକୁ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ପାଇଁ ଅଦାଲତକୁ ପଠାଇଲେ, ସରକାର ଯେ ଦୁର୍ଲଭ ନ୍ୟାୟିକ ସମୟର ଦୁରୁପଯୋଗ ପାଇଁ ଆଦାଲତରେ ଭର୍ତ୍ସିତ ହେବେ, ଏହା ଜାଣିବା ପରି ବୁଦ୍ଧି ଯେ ରାଜ୍ୟ ମହାଧିବକ୍ତା (advocate general)ଙ୍କର ନଥିବ, ତା ନୁହେଁ । ଆଶା କରାଯାଏ, ସେ ଉପଯୁକ୍ତ ପରାମର୍ଶ ଦେଇ ସରକାରଙ୍କୁ ଏହି ହାସ୍ୟାସ୍ପଦ ବ୍ୟାୟମରୁ ନିବୃତ୍ତ କରିବେ ।

ଏବେ ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନର କଥା

ଉପରୋକ୍ତ ଦ୍ୟୁବିଧ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଅବୈଧ ଦଳୀୟ ଅଭିସନ୍ଧିର ସରକାରୀକରଣ ଭିନ୍ନ ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ ବୋଲି ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନର ଭିତ୍ତି ଉପରେ ଦୃଢ ଭାବେ କହିହେବ । କରଣ ଏହି ଦ୍ୟୁବିଧ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନର ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଭାବେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମୌଖିକ ଆଦେଶ ବଳରେ ସଂବାଦ କାଗଜକୁ ସରକାରୀ ବିଜ୍ଞାପନ ପ୍ରଦାନ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନର କୌଣସି କାରଣ ଦର୍ଶାଇବା ସରକାରଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଏଯାଏଁ ସମ୍ଭବ ହୋଇନାହିଁ ।

କୌଣସି ଖବରକାଗଜକୁ ସରକାରୀ ବିଜ୍ଞାପନ ପ୍ରଦାନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମର୍ଜି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ କି?
ନା ।

ବିଜ୍ଞାପନ ପାଇଁ ରାଜକୋଷରୁ ଖର୍ଚ୍ଚ ହୁଏ । ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକଳ୍ପରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଖର୍ଚ୍ଚ କରନ୍ତି । ପ୍ରକଳ୍ପ ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ରାଜକୋଷରୁ ବ୍ୟୟ କରନ୍ତି, ବ୍ୟୟ କରିବାକୁ କରଜ ବି କରନ୍ତି । କୌଣସି ପ୍ରକଳ୍ପର କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବାହ ପାଇଁ ଟେଣ୍ଡର ଡାକନ୍ତି ଓ ସର୍ବନିମ୍ନ ଖର୍ଚ୍ଚରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସେବା ଯିଏ ଦେଇପାରିବ ତାକୁ କାର୍ଯ୍ୟାଦେଶ ଦିଅନ୍ତି । ସବୁ ଟେଣ୍ଡର ଡାକ ସରକାରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟାଦେଶ ପ୍ରଦାନରେ ସ୍ଵାଧୀନତା ଦେଇ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥାଏ । ଏହାରି ସୁଯୋଗରେ ପାଉସେରି ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ହୁଏ । ସାର୍ବଜନୀନ ସ୍ଵାର୍ଥ ଉପରେ ସାଲିସ ପାଇଁ ପ୍ରଶାସନକୁ ଏତଦ୍ଦ୍ବାରା ଯେହେତୁ ପ୍ରଭୂତ ସୁଯୋଗ ମିଳିଥାଏ, ସେହେତୁ ସରକାରୀ ପ୍ରକଳ୍ପକୁ ନେଇ “ସରକାରକା ମାଲ୍, ଦରିଆମେ ଡାଲ୍” ପରି ବଖାଣି ବି ସର୍ବତ୍ର ପ୍ରଚଳିତ । ତେଣୁ ଯତ୍ପରୋନାସ୍ତି ଅଧିକ ଲୋକ ପ୍ରତ୍ଯେକ ସରକାରୀ ପ୍ରକଳ୍ପ ଉପରେ ଯତ୍ପରୋନାସ୍ତି ଅବଗତ ହେବା ଏକ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ଆବଶ୍ୟକତା । ଏହି କାରଣ ହେତୁ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରସାରିତ ଖବରକାଗଜରେ ସରକାରୀ ବିଜ୍ଞାପନ ପ୍ରକାଶ ପାଇବା ନୀତିସମ୍ମତ । ସରକାରୀ ପ୍ରକଳ୍ପ ସମ୍ପର୍କରେ ସରକାରୀ ତଥ୍ୟ ଜାଣିବାର ଅଧିକାର ଯେହେତୁ ଜନସାଧାରଣଙ୍କର ଅଛି, ସେହେତୁ ସର୍ବାଧିକ ଲୋକ ପାଠ କରୁଥିବା ଖବରକାଗଜକୁ ବିଜ୍ଞାପନ ପ୍ରକାଶନର ମାଧ୍ୟମ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥାଏ । ଏହି ତତ୍ତ୍ଵ ବୁଝି ନଥିବା ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ତାଙ୍କ ଅରାଜକତା ସମ୍ପର୍କରେ ସମ୍ବାଦରେ ସୌମ୍ଯରଞ୍ଜନଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତ ସମ୍ପାଦକୀୟରେ ଚମକି ତାଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବା ପାଇଁ ଏହି ଖବରକାଗଜକୁ ବିଜ୍ଞାପନ ପ୍ରଦାନ ଉପରେ ବାଚନିକ ନିଷେଧାଦେଶ ଜାରିକରି ଓଡ଼ିଶାର ସର୍ବାଧିକ ଖବରକାଗଜପାଠକଙ୍କୁ ସରକାରୀ ପ୍ରକଳ୍ପ ସମ୍ପର୍କରେ ସରକାରୀ ତଥ୍ୟ ଜାଣିବାର ମୌଳିକ ଅଧିକାରରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିଛନ୍ତି ।

କ୍ଷମତାର ଅପବ୍ଯବହାର କରି ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏ ସମସ୍ତ ଅପକର୍ମ କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ତୋଷାମଦକାରୀମାନେ ଏଥିରେ ପ୍ରବଳ ଉଲ୍ଲସିତ । ତଥାପି ସୌମ୍ଯରଞ୍ଜନ ଅରାଜକତାର ଏହି ଘନ ଅନ୍ଧକାରରେ ଏକ ଦେଦୀପ୍ୟମାନ ଜ୍ୟୋତିଷ୍କ ପରି ଉଭା ହୋଇଛନ୍ତି ।

How now is Orissa? Eminent journalist Sandeep Sahu gives an inkling

Subhas Chandra Pattanayak

What affects Orissa the most at the moment is: Rise of the Chief Minister’s private secretary V K Pandian as the super Chief Minister.

As far back as in 2013 I had exposed how he was emerging as an extraconstitutional ganglion in the Office of the Chief Minister in my report captioned ‘Super CM in Orissa CMO! the CM may please note‘.

Orissa, by then, had become so inane under Naveen’s dispensation that neither her people, nor her people’s representatives nor the news media organisations could think about how devastative that would be, unless the hyper shrewd PS is put on leash.

The shrewd PS gained over Sambad Editor Soumyaranjan Patnaik to establish himself as a person more powerful than the Chief Secretary, who heads the Executive Government.

‘Odisha Power List – 2016’, was a mischief deliberately designed to project Pandian as the most powerful person in Orissa. That he was the most powerful person next only to the Chief Minister of Orissa Naveen Patnaik and Central Minister Dharmendra Pradhan, was shown in the survey also a part of this design. By keeping Soumyaranjan Patnaik below Pandian in this list, the Kanak News team intelligently added credibility to this contrived game. And, then they, through their English organ ‘Odisha Sun Times’ imposed Pandian on the psyche of the members of BJD as the man on whom their political fate depends. In my editorial dated May 6, 2016 I had portended an anarchy in administration, if this design is not defeated. No one had bothered to pay any heed.

The same Soumyaranjan Patnaik and the same V.K.Pandian are at loggerheads now. EOW of the Crime Branch of Orissa Police has played havoc with the former’s media empire and Pandian has occupied the central position of the controversy, with sycophants projecting him as the future CM.

Anybody who stands for the State is now vulnerable to vagaries

So, how now is Orissa?

Eminent journalist Sandeep Sahu, in his Facebook wall, on September 21, has given a note that helps us have an inkling on what is happening in Orissa. He has said:

“I must admit I apprehend, for the very first time in my life, that the dirty tricks department of the ruling dispensation could be up to some mischief. I have never done anything illegal or have any skeletons in my cupboard. But the events of the last few weeks and months suggest that you don’t have to be in the wrong to be put in the dock. You can always be framed in a false case, ‘evidence’ can be cooked up by the agencies that work as the ‘greyhounds’ of the authoritarian government and you can be put behind bars for a crime that you haven’t done. Alternatively, the ‘unofficial’ hounds can be activated and the troll army let loose on social media to launch and run a vicious , below-the-belt vilification/character assassination campaign against you to force you to back off and fall at the feet of their masters.”

Oriya Language created Orissa and therefore Orissa must be ruled by Oriya Language

Subhas Chandra Pattanayak

Chief Minister Naveen Patnaik seems to have developed a wrong notion that governance of Orissa in Oriya depends upon his mercy. His press-note of December 17 and full page display advertisement in major broadsheets of today force us to arrive at this apprehension.

In his December 17 press note it was declared that he had held a meeting with the five members of the ministerial committee on that day for the purpose of “strictly implementing the Orissa Official Language Act, 1954 in official and non-official level” to facilitate which a website has been floated by the government. In the full page multi-color advertisement in broadsheet dailies today, this is intriguingly missing.

The advertisement is designed to tell the people that Chief Minister Naveen Patnaik has taken historical steps to save and develop Oriya language, and has enumerated the steps he has taken. This is blatant lie. Neither he nor his government has executed any single item claimed to be “historical” in the official advertisement. The entire advertisement is nothing but false propaganda. What a shame it is, that, the people of Orissa are taken for granted by their Chief Minister! Read more →

Navakalevara: Legends and reality

Subhas Chandra Pattanayak

Legends are the most misguiding mischief aimed at superimposing lies on reality so that indigenous people of an occupied land are kept too dazzled to see the dark face of the rulers and the class of exploiters can keep its victims subjugated to its authority, while forcing them to forget the heroic history of evolution of their own philosophy of life, their own splendid spiritual realizations, their own socio-economic uniqueness, their own ancient culture, their own valorous past, their own way of social integration and their own civilization.

We see this mischief galore in the context of Navakalevara of SriJagannatha.

So, here, we are to rip apart the legends and bring the reality of the Navakalevara to light, as thereby alone we can reach the lost uniqueness of the people of Orissa.

We will use Puri Sankaracharya’s self-proclaimed authority over Navakalevara to proceed with our purpose.

  Read more →

Samaja in Maze of Forgery: Two former Ministers of Orissa – Lingaraj Mishra & Radhanath Rath forged the WILL of Gopabandhu; Both benefitted till their death; SoPS continues to Loot

Subhas Chandra Pattanayak

The Oriya daily SAMAJA founded by late Utkalmani Pandit Gopabandhu Das, to which, out of their love and reverence for the great humanitarian leader, the people of Orissa had and have been giving their financial and moral support, is in a menacing maze of forgery and loot.

Sadly, two of Gopabandhu’s trusted men – Lingaraj Mishra and Radhanath Rath – who, because of being known so, had the opportunity of becoming cabinet ministers in Orissa, were the masterminds and/or makers of the forgery from which the paper is yet to be salvaged.

Both of them – Lingaraj and Radhanath – had partnered with each other in forging the last WILL of Gopabandhu to grab the Samaja, which being Gopabandhu’s paper was of superb credibility and the greatest political instrument of the day. They had performed this crime behind the screen of and in nexus with Servants of the People Society (SoPS), of which, while breathing his last, Gopabandhu was the Vice-President. Read more →